فرهنگخانه :هوشنگ جاوید: آیین های مژده بخش بهار که توسط چند گروه انجام می شده ، کوسه ها، سایاچی ها، آتش افروزها ،حاجی فیروزها، عمونوروزو ...همگی مژده بخش بهار بوده اند و هر کدام یک المان خاص داشته اند. مثلا نوروزخوان ها آتش افروزی می کردند و اتش افروزها آتش خواری داشتند و...
اعتقاد بر این بوده که با این کار دل زیمن گرم و هیجان های زمین افزوده می شود.
کوسه خوانها از جامعه شبانی بودند و سایه ها از جامعه کشاورزی !
اینها از مردم پول می گرفتند و هدیه ای که در قبال آن شادمانی می کرده اند. گاهی هم به جای پول، هدایایی مثل گندم و طلا و ... جمع می کردند.
آیین میر نوروزی در ایران نیز حاکی از همین رسم و رسوم بوده که دیگر این روزها برگزار نمی شود. در این آیین، یک حاکم دروغین اتخاب می کردند که حکم های بی ربط می داد.دستگاه حکومتی در ۱۰-۱۲ روز عید تعطیل بود وکسی  نمی توانست حکمی را نقض کند. این در واقع یک جور نقض و نقد دستگاه قضاوت حکومتی بود که در طول سال با ان موتاجه شده بودند و خیلی هم مپورد پذیرش واقع می شد.
گاهی اگر از یک زندانی  برای ایفای نقش میر نوروزی استفاده  می شد و او به صرف این که مردم را می خنداند و شاد می کرد؛ آزادش می کردند، کوسه ها هخم همین طور!
ابوریحان بیرونی در نوشته ای از خودآورده است" کسی که می توانست مردم را در نوروز بخنداند، اگر زندانی بود،آزاد می شد
و می توانست آزادانه زندگی کند.
نوروز در ایران به دو شکل بوده  است: ۱- از اول تابستان که هنوز هم بر همان پایه جشن  ۱۳ تیر ایرانی ها برپاست، این جشن برگزار می شده و در واقع شروع سال نو بوده است. در کنار این یک سری آیین های دیگر نیز بوده که برگزار می شده است.
مراسم آب پاشان که این روزها ببه مسیحیت هم رسیده است در واقع از یک فرهنگ دیرینه ایرانی نشات گرفته است که از این فصل تابستان بوده  و در دین مسیحیت به جشن" وارتاوار" معروف شده است. این مراسم همان مراسم آب ریزان ماست  که ایرانی ها نوروز را از تابستان می گرفته اند.
اما این که ایرانی ها نوروز را از تابستان می گرفته اند، ادامه نیافته و بعداز مدتی تقویم عوض می شود.  این تغییر دوره به دوره ادامه داشته تا به تقویمی که امروزه داریم، می رسیم و نوروز به فرودرین موکول می شود.
برج "حوت "، آفتاب را به برج حمل تحویل می دهد.از آن زمان تمام آیین ها در ایران جابجا می شود . کوسه ها که در تابستان به اجرای برنامه می پرداخته اند از این پس در فروردین به چننین کاری اقدام می کرده اند و آیین های دیگر نیز به مراتب همین طورنو نوار می شوند.
موسیقی در ایارن گذشته برای نوروز آرم خاصی داشته که مقداری از موسیقی مقامی  ومناطق و نواحی ما و بخش مهمی هم در موسیقی به اصطلاح ردیف و دستگاهی، در دستگاه های راست پنجگاه و همایون و... با پسوند نوروز که مربوط به همان زمان قدیم بوده،اجرا می شده است.

نوروز خارا و صبا مهمترین آرم نوروز عجم با شعری ازخواجوی کرمانی بوده که به مرور از بین رفته است.