فرهنگخانه: خانه‌ي قاجاري «هديه تهراني» در شيراز با مشاركت مردم و بي‌آن‌كه سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در كار دخيل باشد، مراحل احيا را تا حدودي پشت سر گذاشته است. در حالي كه صحبت هايي مبني بر حمايت مالي از آن مطرح شده بود.

خانه‌ي «كشميري» در سال ۱۳۷۹ در فهرست آثار ملي ثبت شد و حدود سه سال پيش به تملك هديه تهراني ـ بازيگر سينما ـ درآمد. كيارش اقتصادي ـ نظريه‌پرداز خوشه‌سار بومي ـ كه در احياي اين خانه مشاركت داشته است، درباره‌ي آخرين وضعيت آن توضيح داد: اين خانه با مشاركت مردم در حد آبرومندي احيا شده است؛ ولي اقامتگاه مسافران به‌شمار نمي‌آيد، بلكه يك «احياخانه» است.
او ادامه داد: جنس «احياخانه»ها از نوع اقامتگاه‌هاي بومي نيست؛ ولي علاقه‌مندان به احيا يا زندگي در فضاهاي تاريخي براي مدتي مي‌توانند به اين خانه‌ها وارد شوند و ضمن زندگي كردن در آن‌ها، براي احياي اين خانه‌هاي قديمي كمك كنند.
وي درباره‌ي حمايت سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري از خانه‌هاي تاريخي براي احيا و مرمت آن‌ها با توجه به تعهدات مالي كه گاهي به صاحبان آن‌ها مي‌دهد، مانند «خانه‌ي نُقلي» در كاشان، گفت: اين سازمان معمولا به احياگران مي‌گويد وام موجود است؛ ولي در عمل فقط تعداد كمي موفق مي‌شوند وام بگيرند و تعداد زيادي نمي‌توانند اين وام را دريافت كنند كه همين موضوع، صاحبان اين خانه‌ها را كلافه مي‌كند.
وي بيان كرد:‌ سازمان ميراث فرهنگي مدام به صاحبان خانه‌هاي تاريخي كه براي احيا و مرمت تصميم گرفته‌اند، مي‌گويد وام بگيريد؛ ولي در نهايت از پرداخت وام خبري نيست. چرا وقتي روشي مانند «آموزآباد» براي احياي بدون پول وجود دارد، بايد به اين وعده‌ها اميدوار بود؟!
اقتصادي ادامه داد: ما آثار تاريخي زيادي داريم؛ ولي بودجه و مديريت دولتي محدود است. در عين حال، انگيزه‌ي مردم براي احيا يا زندگي كردن در فضاهاي تاريخي زياد است كه با طرح «آموزآباد» مي‌توان اين آثار را احيا كرد.
وي اظهار كرد: خيلي‌ها دوست دارند خانه‌اي قديمي داشته باشند تا آن را احيا كنند يا مالكيت آن را داشته باشند، در حالي كه با طرح «آموزآباد» بدون اين‌كه هزينه‌ي كلان براي خريد خانه‌اي تاريخي بپردازند، مي‌توانند براي مدتي در اين خانه‌ها اقامت و به احياي آن‌ها‌ هم كمك كنند.
او در ادامه درباره‌ي خانه‌ي قاجاري «هديه تهران» كه گفته مي‌شود سازمان ميراث فرهنگي متعهد به كمك مالي براي احيا و مرمت آن بود، گفت: از وام اين خانه كه خبري نشد؛ ولي ما با استفاده از مدل «آموزآباد» آن را در حد آبرومندي احيا كرديم و ظرفيت آن تا ۱۴ نفر اعلام شد. البته اين خانه، اقامتگاه مسافران نيست، بلكه «احياخانه» است.
وي بيان كرد: افرادي كه به اين خانه آمده‌اند، مي‌دانند اينجا اقامتگاه مسافرتي نيست و ما خدمت‌گزار آن‌ها نيستيم، بلكه ميزبان هستيم و افرادي كه براي مدتي در اين خانه اقامت دارند با انجام كارهايي به احياي آن كمك مي‌كنند.
اقتصادي ادامه داد: ما به مهمانان «آموزآباد»ها مي‌توانيم بگوييم كه چگونه رفتار كنند و چطور لباس بپوشند، چون يكي از معضلات ما اين بود كه مسافر و مهمان هر جا مي‌رفت با فرهنگ و رفتار متفاوتي كه داشت، مزاحم جامعه‌ي محلي مي‌شد. در حالي كه اين مسائل به‌راحتي به مهمانان «آموزآباد»ها آموزش داده مي‌شد.
او درباره‌ي «آموزآباد» توضيح داد: اين يك شاخه‌ي جديد در خوشه‌سار بومي است كه صاحبان اين خانه‌ها بدون آن‌كه ادعايي براي كسب درآمد و پول از مهمانان خود داشته باشند، از مشاركت آن‌ها براي احياي خانه‌ي خود استفاده مي‌كنند، يعني علاقه‌مندان به احيا و زندگي در فضاهاي تاريخي به اين خانه‌ها وارد مي‌شوند، آباداني را انجام مي‌دهند و ضمن يادگيري مهارت‌هاي زندگي بومي، براي مدتي زندگي كردن در فضايي تاريخي را تجربه مي‌كنند.