|
فرهنگخانه: فريدون حسنپور گفت: فيلمنامهي «من و زيبا» سه بار تا قبل از كليد خوردن بازنويسي شد و من در حال حاضر به ساختن اين فيلم افتخار ميكنم.
به گزارش خبرنگار بخش سينمايي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، اين كارگردان كه در نشست پرسش و پاسخ فيلمش در پايان دومين روز جشنوارهي فجر سخن ميگفت با اشاره به سوابق حرفهاياش در سينما اظهار كرد: از سال ۶۴ دستيار كارگردان و برنامهريزي حرفهاي بودهام و سال ۷۴ اولين فيلم سينماييام را ساختم و پله پله جلو آمدم.
وي ادامه داد: فيلمهاي ديگري هم به من پيشنهاد ميشود اما به فيلمهايي كه ساختم اعتقاد دارم و فيلمنامههايي كه دوست داشتم را ساختم.
حسنپور در بخشي از اين نشست، در پاسخ به سوالي درباره پايانبندي فيلم گفت: آدمها در موقعيت تراژيكي قرار ميگيرند و در پايان بندي همه چيز دست به دست هم ميدهد تا شخصيت اصلي به محل عزاداري بيايد و همه در مقابل اين سرنوشت تسليم ميشوند، البته من پيش از اين تجربه چنين پاياني را در فينال «وقتي همه خواب بودند» نيز داشتهام.
كارگردان «من و زيبا» به پروسه طولاني نگارش فيلمنامه اشاره كرد و افزود: معمولا پروسه فيلمنامه نويسي در كارهايم طولاني است و شايد از ايده تا ساخت حتي به ۱۵ سال هم برسد و سه چهار ماهه نميتوانم فيلمنامهاي را بنويسم بنابراين براي اين كار هم پروسه طولاني طي شد.
وي افزود: من خودم گيلاني هستم و ايده اين كار از سالها پيش به ذهنم رسيد و ماجراي «زولجنا» هم در محل ما اتفاق ميافتاد.
اين كارگردان درباره استفاده از تعدادي از بازيگران مطرح در اين فيلم خاطرنشان كرد: از فيلم اولي كه ساختم تا اين فيلم كه اثر ششم من است، بازيگران حرفهاي را كنار بازيگران آماتور گذاشتهام و تركيبي از اين دو بودهاند.
حسن پور همچنين درباره لهجههاي متغير در اين فيلم گفت: جغرافياي فيلم متعلق به خود فيلم است و مخاطب در خارج از ايران متوجه تفاوت لهجهها نميشود.
جواد نوروز بيگي تهيه كننده اين فيلم هم با اشاره به مشكلات ساخت چنين آثاري گفت: هميشه رفتن به سمت اين كارها مشكل بوده و اين مشكلات هميشه براي اين گونه آثار ادامه دارد.
از ديگر حاضران در اين نشست ميتوان به محمدرضا سكوت مدير فيلمبرداري ، نيكي نصيريان بازيگر نوجوان ،محسن روشن صدابردار و خسرو نقيبي به عنوان منتقد اشاره كرد.
|
